مهتــــــــــــــــــــــــــاب

صداقت ایمان می آفریند و ایمان دروازه های تردید را فرو می ریزد! من به ابدیت عشقمان ایمان دارم

 

 

دوشنبه شانزدهم اسفند 1389 به قلم ستاره|


اشک هایم بوی گلاب

 دلم بوی قبرســـــتان میدهد !

دستانم آلوده به قتل عشــــــــق توست !

از: *ستاره

پنجشنبه دهم اسفند 1391 به قلم ستاره| |

 

در آستانه ی فصل سرد نبودنت

                 در آغوش خاکـــــی که

                            برعشقمان نشسته است

دردهایم جوانه زده اند

               گل کرده است بغض هایم

                             و چشمانم میوه داده اند

افســـــــــــوس...

             دست هیـــچ عابـــــری

اشک های مرا

             از گونه ام نچیــــــــــد

هیچ جویباری

            ریشه های لبخندم را تر نکرد

و لب هیچ آفتابی...

            تن چشمانم را...

                      به داغ بوسه نبرد

دلهره هایم...

            تا دلت بخواهد قد کشیدندُ

هیچ گنجشکی ...

           شاخه های دلم را

                    لحظه ای مهمان نشد

آه... ردّ  پائیــــز

          چقــــــدر در من تماشائیست

دقیقه ها ...

          بر شانه های باد میروند !

سکوت...

          در 

             برگهای خاطراتم

                            مرثیه می آفریند

با این همه هنـــــــوز...

                        کاج محبّتم به تو

                               سبز مانده است

دوباره عشــــــق را

                    در نگاه آخر تو

                                بغض میکنم

و تو با دست خداحافظی ات

              خاک نیستی را...

                 بر چشم هستی من می تکانی

نازنین...

    آن جا که قاصدکی

             بر گور تنهایی من

                         انّا لله... میخواند

تـــــــو را دلتنگم

          با واژه ای سرخ ،

                   به نام عشـــــــــق!....

از: *ستاره

جمعه چهارم اسفند 1391 به قلم ستاره| |

 

وقتی تو نیستی...

پای عقربه ها لنگ میزند

هر ثانیه یک دقیقه در بغض فرومی رود

هر دقیقه به عمر یک ساعت تــــــــو را میگرید

و ساعت ها از پشت تنهایی...

مرا دید میزنند

و من به وقت نبودنت...

بر مدار خاطره ها

یک سال دگر میمیرم

 از: *ستاره

چهارشنبه دوم اسفند 1391 به قلم ستاره| |

 

چشمانم ، سوگوارِ از دست دادن نگاه توست

و لبخنـــــــدهای من آه...

چقـــــــــــدر به چشمانم وفادارند !

 

 از: *ستاره

شنبه بیست و هشتم بهمن 1391 به قلم ستاره|

 

یادش بخیــــر...

           راستــــــی...

                   کدام خاطره بود؟

پای نگاهت

        گوشه چشمانم لغزید

                            درست همانجا

                                     دلم افتاد به پای چشمانت

و من سالهاست

             که هرم نگاهت را 

                     به "شب باران عشـــــــق" میبرم

و هنوز نمیدانم تو دلم را...

                         در کجای این فاصله ها

                                               دور ریخته ای ؟!

من عاشــــقت شدم

                   میدانــــــــــی؟؟

                              عشــــــــــق را می گویم

من میدانم

                 عدالت اما ... نه!

تقسیم نمیکنم چشم هایم را...

                                   دلـــــــم را...

                                       تقسیم نمیکنم احساسم را

و این حکم عشـــــــــق است

                         که من، تمام من را به تــــــــو داده ام

و تو نازنینم...

         بگو کدامین یاد، یادت برد

                  که برگردی به شکوهِ شور انگیزِ این رؤیا ؟

میدانم نمی آیی

             و من هنــــــــــوز ...

مست چشمانت

           در کوچه های دلتنگی

با دست هایی که

           عجیب بوی تو را میدهند

                             به جرم نفس کشیدنت

                                              محبوس عشـــــــقم !

چه فرقی میکند در بندهای این شعـــر

                                زندانی سلول کدامین واژه باشم ؟!

وقتی لبهایم

            نمیتوانند از تو کام بگیرند

و چشمانم

           در حسرت یک جرعه از نگاهت

                                                 خمار میمانند

وقتی مدام از راه خیال

                راهب معبد چشمانت میشوم

                                 و تو هر بار آب پاکی را

                                                بر دستان رؤیایم میریزی!

باور کن گل سرخ عشقمان

                        زیر باران چشم من

                                        بوی بغض گرفته است

و تو باز هم نمی آیـــــــــــی

                    و من در شب عشـــــق ، یادت را...

                                                  به تنهائی ام هدیه میدهم

تنها یکبار

         پای نگاهت

                گوشه چشمانم لغزید

درست همانجا ...

               من عاشــــقت شدم

و تـــــو آه...

             کجای این فاصله هـــــــا...

                                    دلم را دور ریخته ای ؟!

از: *ستاره

سه شنبه بیست و چهارم بهمن 1391 به قلم ستاره| |

 

پیروز شدی...

تمام مرزهای دلم دست تو افتاد

و من با سپاه عظیمی از غرور

در سرزمین چشمانت شکست خوردم

و لشگر احساسم

زیر سنگینی عشق نگاهت به زانو درآمد !

از: *ستاره

 

دوشنبه بیست و سوم بهمن 1391 به قلم ستاره|

 

دودش در چشم خودم رفت

بس کشیدمش و تو نیامدی...

لبهای دلم سوخت

.

.

.

انتظــــــــار را می گویم !

 از: *ستاره

 

دوشنبه بیست و سوم بهمن 1391 به قلم ستاره|

 

"مِهــــــر" نگاهم

        زیر آوار "بهمـــن" نبودنت

                               ذره ذره یخ میزند 

و تو حتی خورشید چشمانت را

                 به قربانگاه عشــــــــقمان نمی آوری

 

از: *ستاره

جمعه بیستم بهمن 1391 به قلم ستاره| |

 

نیستـــــــــــــی...

            هر ثانیه لبخندی

                    با طناب بغض

          اعدام میشود

لعنتـــــــــــــی

     برگرد

       این خانه بی تو

            بوی قبرستان میدهد !

 

از: *ستاره

پنجشنبه نوزدهم بهمن 1391 به قلم ستاره|

آرام جانم !

بی تو...

در وسعت زرد تنهائی من

                   حتی درد هم نمی روید

بیا بدویم در دشت عطرآلود رؤیاها

پروانه ها به دنبال تو

        بی قراری ها به دنبال من

              و یک بغل خوشبختی به دنبال ما

بیا تا از پرواز دستهایت

بر فراز تنم

    اقیانوس عشق را

         در ساحل آغوش کشم

آن جا که فاصله ها...

        در جغرافیای آغوشت منقرض میشوند

دنیا میمیرد از حسرت

و من در اشتیاق چیدن یک بوسه از لب های تو

به وقت لبخند گل های سرخ

               هزار بار میمیرم برایت !

بیا بدویم تا عشــــق

جوری که بهارهم به گرد پایمان نرسد

 آسمان ، شاعر عشق ما میشود

               و ستاره ها شیطنت نگاهشان را

                                   در چشم های من غزل میکنند

میدانم آخرت ، آخر خودش را به خواب میزند

تا به دنیای من

        بهشتی از جنس آغوش تو هدیه کند

هرشب در هیاهوی رؤیاها

                       شانه ات تمام مـــــرا

                                            در تـــــو میتکاند

و من ، خالی از من

            به زلال آینه ها...

                   دوباره تــــــو را سلام میکنم !

 

از: *ستاره

 

چهارشنبه هجدهم بهمن 1391 به قلم ستاره|

 

ریزش مدام درد

             راه تمام خاطره ها را بسته است

نگاه خیسم را 

                پهن کرده ام

                              بر بند انتظار

                                          کجاست آفتاب وصالت ؟؟

از: *ستاره

شنبه چهاردهم بهمن 1391 به قلم ستاره|

 

نیستـــــــــــی...

دلم در بغض

چشـــمم در آب می افتد!

از: *ستاره

جمعه سیزدهم بهمن 1391 به قلم ستاره|

 

چه میماند از احساسم؟

وقتی دلم،  پنجره ای رو به عشق چشمان تو...

و چشم تو، بارش مدام عشق

رو به پنجره ی دیگریست !

از: *ستاره

 

 

خدا جوونم...

عشــــــــــــق یعنی فقط خودت!

سه شنبه دهم بهمن 1391 به قلم ستاره|

 

هیچ عاشقی نفهمید

"باران" همیشه از رفتن "آفتاب" می گرید

رنگین کمان ، لبخند باران است

به آغاز دوباره ی آفتاب !

از: *ستاره

سه شنبه دهم بهمن 1391 به قلم ستاره|

 

مرا ببر به فصل آرامش آغوشت

آنجا که خانه ی من و تو

با عشـــــــــق چیده میشود

و من زیر سایه ی بودنت

یک بغل خوشبخت میشوم

از: *ستاره

دوشنبه نهم بهمن 1391 به قلم ستاره|

 

هر روز

از خواب فاصله

در آغوش نبودنت بیدارمیشوم

تنم بوی رؤیا میدهد

چشم هایم بوی باران !

از: *ستاره

دوشنبه نهم بهمن 1391 به قلم ستاره|

 

           دل شوره گرفته است چشمانم

                        از وقتی...

                                   دلت پیش چشم دیگریست !

از: *ستاره

پنجشنبه پنجم بهمن 1391 به قلم ستاره|

 

نه به سرخی لب هایت رسیدم ای عشـــــــــــــــق!

نه به آغوش سبز چشمانت

آبی رؤیایت را مگیـــــــــــــر از من!

از: *ستاره

 

چهارشنبه چهارم بهمن 1391 به قلم ستاره|

نیستـــــــــــی...

         مدام آه میکشم!

بوی تند بغض

چشـــــــــــم هایم را به سرفه می اندازد!

کوچه های دلم دوباره زمستان است

و آخرین برگ امید،

           اسیر دست غم، بر باد میرود

نیستـــــــــــی...

      دست هیچ نگاهی

              پشت پنجره های لحظه،

                      برای گنجشک های دلم

                                        لبخنــــــــــد نمی پاشد

نیمکت های رؤیا خالیست

و فراموشـــــــــــی...

        گهواره ی خاطراتم را

                          آرام میتکاند

نیستـــــــــــی...

ترس هایم هر روز،

در آغوش سکوت پنهان میشوند

اجاق دلتنگی ام رو به خاموشی ست

دلمردگـــــــــــی در من شعله میکشد

و ته مانده های نگاهم

در انتظـــــــــــار تو به خواب میرود

آه ای تمام خواستنم...

      پیش از غروب زندگی

                         بیا و دنیایم را...

      از زیر خاک سرد این واژه ها

                         به آفتاب یک غزل عاشقانه ببر!

 

از: *ستاره

سه شنبه سوم بهمن 1391 به قلم ستاره|

 تا ساحل عشقت عاشقانه دویدم

و تو تا تلاقی آسمان و آب

از من فاصله گرفتی

صخره های فاصله بهانه است

میدانم افسار بادها را طوری کشیده ای

که دیگر هیچ موجی...

نسیم عطرت را تا ساحل نمی آورد

از: *ستاره

پنجشنبه بیست و هشتم دی 1391 به قلم ستاره|

 

سیب لبخندم،

         طعم بوسه های

                        تو را میدهد

                              رؤیاهای من

         رسیده است دیگر

به چیدنم بیا !

از: *ستاره

دوشنبه بیست و پنجم دی 1391 به قلم ستاره|

 

به تمام دنیا هم بگویم بیخیال

                             باز هم خیال تو، تمام دنیای من است!

 

از: *ستاره

دوشنبه بیست و پنجم دی 1391 به قلم ستاره|

 

   سقوط دلم حتمی ست

                     در جاذبه ی عشق چشمانت!

 

از: *ستاره

یکشنبه بیست و چهارم دی 1391 به قلم ستاره|

 

سر رفته ام از لبخند...

بس که دست عشق تو مدام...

دلم را قلقلک میدهد !

از: *ستاره

یکشنبه بیست و چهارم دی 1391 به قلم ستاره|

 

چقدر خالیست...

لمس ترنم دستانت

روی پیشانی بغض هایم!

تب خاطره هایت را...

هیچ اقیانوسی نمیکاهد

ببین چه جهنمی شده بودنم در نبود تو!

آه ای رؤیای دوردست من!

بگذار هذیان بگویم که دوستم داری

و رو به قبله ی آغوشت

به ابدیتِ خواب روم...!

از: *ستاره

شنبه بیست و سوم دی 1391 به قلم ستاره|

 

هزار رود...

      "عاشقانه ی آرام"

                 از باران عشق من،

                         به آبی دریای وجودت جاریست!

ساحل نگاهم را...

            پهن کرده ام کنار دلت

                    هزار رؤیا هم که دور شوی

                             دوباره دستی از موج خوشبختی

                                         تو را به چشمانم می سپارد!

 

از: *ستاره

سه شنبه نوزدهم دی 1391 به قلم ستاره|

 

تو که نیستی...

من روح پژمرده ی عشقم !

بعد از تو بعید میدانم ...

نگاه هیچ آفتابی

دست هیچ بارانی

آغوش هیچ گلدانی

عشق را در من برویاند !

تو که نیستی...

چه بی رحمانه

برگ برگ  و ج و د م را...

دست های هرزه ی باد

با خود میبرد !

از: *ستاره

 

یکشنبه هفدهم دی 1391 به قلم ستاره|

 

چهار فصل من...

           فصل عشق توست!

                     و بوسه هایم، میوه هایی...

                                   که از باغ سبز رؤیاها

                                              میچینم برای لب هایت!

از: *ستاره

شنبه شانزدهم دی 1391 به قلم ستاره|

 

چه "شوری" میزند دلم وقتی...

                             در چشم دیگران

                                         انقدر "شیرین" میشوی !

 

از: *ستاره

جمعه پانزدهم دی 1391 به قلم ستاره|