رنگین کمان عشق
قلم بغض خود را
واژه
به
واژه
چکید!
درست مثل من، که
چکه
چکه
گریستمت
وقتی دریا دریا مهربانی را
در حوض کوچک دلم میریختی...
نمیدانم آرام جانم !
نمیدانم من بی رحمم
که واژه ها را به اسارت جمله میکشانم
یا واژه ها که نمی توانند
وسعت عشق مرا توصیف کنند ؟!!
تنها میدانم در بغض لحظه هایی فرو رفته ام که نامش "دلتنگیست"
قطار خاطرات، روی ریل های ذهنم پیوسته میرود. . .
مثل برگ در مسیر باد،
دیروزهای شیرین ما،
در مسیر عشق رفت!
میدانم که امروز،
روشن ترین شعر جهان را
از صدای تو خواهم شنید
و فردا زیر باران نگاه تو،
خیس عشق میشود تمام احساسم
و نسیم مهر تو باز روح خسته ام را نوازش میکند.
لب هایت که به لبخند شکوفا میشود،
عروج میکند شکوفه های لبخندت تا قلب آسمان
و می آویزد به گیسوان بور خورشید و
آن قدر "تاب" می خورد که دلم "بی تاب" میشود...
آری !
"نگاهت باران" است و
"لبخندت تنها دلیل تابش خورشید"
و چه زیباست *رنگین کمان عشق دلهایمان*
وفتی که *با لبخند، نگاهم میکنی*
از: *ستاره
هر شب بر چشمان بارانیم قدم بگذار...