بهار من
بهار یادآور شکوفه های سپید وصورتی ورنگ رنگ
بهار یاد آور پوشش سبز درختانی که در انتهای سرمای زمستان عریان بودند
بهار یعنی طلوع محبت وغروب بی مهری
شاید بهار یعنی چیدن هفت سین
نمیدانم مهتاب...
تنها میدانم که تو بهار منی
بهار من آن لحظه است که
شکوفه های رنگ رنگ باغ دلت را به مهمانی دستان خسته ی من می آوری
بهار من یعنی پوشش آبی نگاه عریانم در انتهای افق آسمان چشمان تو
بهار من یعنی طلوع تو در سرزمین قلب کوچکم
بهار من صبوری وپاکی توست که همیشه باورش داشته ام
آری بهار من ، "چیدن سادگی توست بر سفره ی دلم "
تو بهار منی ومن هیچ گل وشکوفه ای را به لطافت لمس دستان پر مهر تو نیافته ام
تو بهار منی ومن جوشش وزلالی هیچ چشمه ای را چون چشمه ی زلال عشقمان ندیده ام
تو بهار منی به هر صبح که پنجره های دلم را می گشایم
تو بهار منی به هر شب که باران بهاری مهرت را بر کویر وجودم میباری
تو بهار بی خزان منی مهتاب
بهار من تویی و این الطاف سبز توست که لباس هستی را بر تنم آراسته است . پس:
بهارمن بخند که از تبسم تو،
هزار چشمه بجوشد
هزار غنچه بروید
بخند که از سرور و نور تو،
"ستاره ات" دل از تمام غم ها بشوید
بهار من،بهار پشت در است
طراوتی تازه می خواهد
برای "لمس دستان مهربانت" باز
اجازه ای دوبارهمی خواهد
بهار من، بهار در انتظار تو بی تاب است
اگر اجازه دهی امشب،
"زیباترین شب مهتاب" است
ای خوب
ای تمام آرامش من
برای من صدای تو بهار
نگاه تو بهار
همه چیز در هوای تو بهار
ارغوان،
نرگس وبنفشه های دلم
همیشه برای بوسیدنت بی قرار
بهار پشت در است مهتاب
برای زیبا شدنش کمی بشتاب
" که از نگاه تو هر چه زیباییست جان می گیرد
اگر تو اجازه ندهی جانا، بهار هم می میرد "
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم اسفند ۱۳۸۹ ساعت توسط ستاره
هر شب بر چشمان بارانیم قدم بگذار...