با من بمان ای مهرباترین
                          من جای عشق
                                 نام تو را خواهم نشاند
                                                      جاودانه خواهی شد !
 
یک قطره اشک است
                         فاصله بین ما
                                 من آن را خواهم گریست...
 
در تو ریشه خواهم کرد
                       و بغض هایم را
                                 در زلالی روح تو
                                            شستشو خواهم داد.
 
با من سخن بگو !
                   من واژه به واژه ی حرف هایت را
                                                       شعر خواهم کرد.
 
برای دستانت
              "ستاره" خواهم شد
                             مرا بچین از این شب های تنهایی
 
من از حضور تو
               رویا نمیسازم
                            با من اگر بمانی...
 
 پر میشود هوا، از عطر نفس هایت !
 
                   سر میخورد دلم، با هر تبسم تو . . .
 
                                و چشمانم از رگ های نگاهت "عشق" می گیرد.
 
 
 
 
از: *ستاره